Artist Cornelis le Mair is one of the most incredible people I have ever met and he lives in the craziest and nicest house in the Netherlands. A house that would easily fit into the Efteling as a top-attraction.



Some time ago I was asked to do a portrait series on this artist for Tulp magazine, a glossy that I do quite a bit of work for, mostly travel though.
Place to go was an almost unlocatable farm on the outskirts of Eindhoven. My TomTom was giving me a headache (perhaps the other way around as well), maybe since the most beautiful places are hard to find.
While being stuck near a sprakling white new villa with two vicous dogs eying me it dawned me that this probably wasn’t a place where I would find a classical painter. Time to send out a call for help and guess what? I had just passed the farm about three times already. it was 200 meters down the road, paradise isn’t easily found.




In my rearview mirror was a tall slim man with an incredible white beard waving me to come over. Moments later my car was parked between chickens, goats and plenty of other small feathered animals. A beautiful old farmhouse with wooden walkthroughs that went into the trees just had to be the house of a genious. This was the home of the man who painted fullsized Rembrandts on his bedroom walls when he was a little kid.


Cornelis just breathes Art, capital A. Even in the sixties, when classical painting was frowned upon, he managed to get himself into the best art school available in Holland. He was simply too good, even in an age where modern art was considered to be everything.



Going against the stream of modern art has never failed him, never did he have to put in an efoort to sell a painting, everything he makes is sold before the paint’s even dry. Just doing what he feels like takes him into creating fantasy model houses that are so big and detailed you just can’t stop wondering how much time went into them (about three years it turned out to be).


No matter if you like classical paintings or not, you just got to love the man and his home. In no photo any object was replaced for the shot, it’s just how it is and that was just a dream to photograph. The house is the house as it is.



By the way, neither were any of the photo’s retouched, this is just how they came out of the camera.

 

This article was just published on Duikeninbeeld.tv. Sorry, but it’s in Dutch only!

Wie wel eens wat anders wil dan zwarte pistes, après-skibars en vol gesneeuwde dennenbomen kan tegenwoordig terecht in het hooggelegen Tignes in Frankrijk. Op 2000 meter is daar een flink gat in het ijs van het plaatselijke meer gezaagd zodat zelfs de meest fanatieke duiker zijn of haar verslaving kan botvieren tijdens de wintersport.

Een raar idee is het wel: het ene moment sta je met de ski’s aan bij de skilift en nog geen uur later hangen je voeten in het water over de rand van een wak, klaar om het ijswater in te gaan. Dat alleen al is vreemd genoeg maar het feit dat je zelfs geen koude tenen hebt bij de eerste aanraking met het water is een aangename verrassing. Een dik droogpak en een volgelaatsmasker zorgen ervoor dat er van koude rillingen geen sprake is. Integendeel, het zonnetje om ons heen zorgt voor een meer dan comfortabele temperatuur in het pak.
We werpen een laatste blik op de prachtige en witte bergtoppen om ons heen, halen even nog een keer goed adem en dan zijn we klaar om kopje onder te gaan. De zon, op deze hoogte toch al zo sterk, straalt schitterend door het wak als we vanuit de diepte naar boven kijken. Voor de veiligheid zijn we gezekerd aan een stalen kabel die onder het ijs hangt. Erg diep gaan we dus niet, met een meter of acht is het maximum wel bereikt.
Het is niet eenvoudig een beschrijving te geven hoe het is om te duiken onder een decimeters dikke laag ijs. De luchtbellen die na het uitademen het ijs bereiken, schieten wild weg op zoek naar een uitgang die er niet is terwijl zonlicht in prachtige dikke bundels door de wakken heen straalt. Het is net alsof je in een heel andere, zeer surrealistische, wereld zweeft.
Aan het einde van de stalen veiligheidslijn steken we ons hoofd door een wak dat er anders uit ziet dan de andere: bij deze schijnt slechts een zwak licht door de waterspiegel. We komen dan ook boven water in een heel klein ijsgrotje. Niks geen weids uitzicht over het bergmeer en besneeuwde bergpieken. Nee, alleen prachtig gelaagd ijs in de vorm van een koepel. Heel bijzonder en een mooi moment om je te realiseren dat we nog lekker een hele terugweg hebben om te genieten.

IJsduiken in het wintersportoord Tignes kan elke dag van half december t/m begin april. Gebruik van de apparatuur (droogpak, volgelaatsmasker, BCD, etc.) is inbegrepen in de prijs van € 70. Een duik duurt gemiddeld ca. 15 minuten maar daarna ben je ook wel aardig uitgeput vanwege de ijle lucht die heerst op deze hoogte.
Sinds vorig jaar kan er ook ’s nachts worden gedoken waarbij de kans groot is forel tegen te komen. Nachtduiken vinden alleen op woensdag plaats en kosten € 80 (max. 4 personen). Een combinatieticket voor een dag- en een nachtduik is € 130.

Kijk hier voor meer info.

 


Partytiiiiiiiiiiiiiime!

Terwijl in omliggende landen de kogels en raketten spraken was er in Jordanie gelukkig nog wel een moment te vinden voor een feestje. Lekker knallen, maar dan zonder slachtoffers!

Diep in de roodgekleurde zandbak die Wadi Rum heet (Google Earth linkje) werd afgelopen weekeinde voor de derde keer Distant Heat, de Voyage into Rum georganiseerd. Nadat al eerder grootheden als Ferry Korsten en Armin van Buuren het zand hadden doen opstuiven was het deze keer de beurt aan Hollandsch glorie Matthey Dekay en Remy. Daar tussendoor mocht ook trance-held Markus Schultz nog even dik gas geven al moet gezegd worden dat hij niet helemaal uit de verf kwam deze keer.

Matthew en Remy draaiden echt zo heftig dat dat er allemaal nauwelijks meer toe deed. En wat wil je met een setting van torenhoge rotspartijen, rood gekleurd zand, kamelenkeutels rondom en de wetenschap dat je op een van de mooiste plekjes op deze aardbol bent? Goed een kaartje was bepaald geen koopje met een slordige 110 euries maar gratis eten (hamburgers, falaffel, shoarma) en water waren dan wel weer inbegrepen. Dus de tip voor 2007: tweemaal strandvakantie in Aqaba (check via Google Earth) en eventjes een nacht heel erg diep doorhalen. Niet vergeten de repo te bekijken komend seizoen bij RTL Travel en de rest van de plaatjes hierzo te bekijken.

Alle foto’s © 2006 Fotograferen.net
[klik op foto’s voor groter formaat]


Wadi Rum Desert


Ansichtkaartje met kamelen, wish you were here enzo.

Glowsticks are back again!





Jawel, in het Oosten kunnen de dus WEL feesten. Zo’n sfeertje vind je in de lage landen helaas niet zo snel meer.

Matthew Dekay legt nog even uit wat hij van Markus Schultz vindt.


Hoezo achtergrondje? Japanners vroegen zich echter af of het nou lastig was al die rotsen in de woestijn zo te beschilderen…


Markus Schultz in action.


Jetzt gehts los!




Dancing, 1,2,3…


Remy in action.

Rud-gr | PartyTravel | 31/07 | 02:51 PM | Tell a Friend


© 2011 Fotograferen.net Suffusion theme by Sayontan Sinha